Voetbalshirts

    Ajax thuisshirt 2017/18

    Voor Mokum.

    4 nov, 2017

    Ajax thuisshirt 2017/18
    Het adidas Ajax thuisshirt 2017/18

    Voor niemand bang

    Duizenden fietsers scheren langs elkaar. Trams tringelen over de grachten. Op Leidseplein fladderen duiven alle kanten op. De zon zakt net achter de horizon, de laatste zonnestralen verlichten het monument op de Dam. Het hart van Amsterdam begint te kloppen. Het rood-witte bloed begint te stromen. Donny van de Beek trekt het Ajax-thuisshirt 2017-2018 over zijn hoofd. Boven hem trilt het: 55.000 mensen gaan staan. Vlaggetjes zwaaien op het ritme van muziek. ‘Dapp’re strijders fier en koen.’ Dit is Amsterdam op zijn best. Welkom in de Johan Cruijff Arena.

    Het adidas Ajax thuisshirt 2017-2018

    Handen op zijn knieën. Wenkbrauwen gefronst. Donny van de Beek leunt voorover en staart naar het gras. Zijn benen doen pijn. Zijn longen branden. De tank is leeg. Hij hijgt en kijkt boven zich, veegt het zweet van zijn voorhoofd met de rode strook aan het uiteinde van de mouw. De hele wedstrijd aangespoord door het onvermoeibare publiek, waarom gaat het nu dan ineens niet meer? Dit kan toch niet waar zijn? Was dit nou de droom van elke jongen? Soms gaat het niet zo makkelijk. Dan zit alles even tegen, hij trekt het adidas Ajax thuisshirt 2017/18 even goed aan de witte geribde kraag. Elke beweging kost zoveel energie. Op die momenten stappen de sterksten naar voren, nemen het team bij de hand. Die gaan voorop als niemand kan. Van de Beek positioneert zich rond zijn eigen zestien. Ver teruggedrongen op eigen helft. De tegenstand is sterk. Omsingeld. Iemand wordt vrij gespeeld, open schietkans. Van de Beek is als enige in de buurt. Hij moet. Hij moet. De tegenstander legt aan voor het schot, maar met een grote krachtsinspanning gooit Van de Beek zich voor de bal. De drie grijze strepen over de lengte in de zij en de mesh-inzet aan de binnenkant van de mouw glijden over de grasmat: block. Applaus rolt van de tribune. Net op tijd. Ineens is de bal vrij. Plots vullen Van de Beeks benen zich met energie. Even voelt hij geen pijn. Adrenaline. Hij staat op. Kijkt voor zich. Dolberg is uitgeweken naar links. Het stadion ziet het ook: het is 2 tegen 3. Rumoer op de tribunes. Langzaam staan de fans op. Van de Beek stuift naar de bal. Zijn spieren kraken bij elke afzet. In een keer geeft hij een strakke bal de diepte in. Zo in de loop bij Dolberg. Nu heeft hij hulp nodig. Van de Beek is er het dichtstbij. Niemand heeft meer de kracht, de wil. Van de Beek moet. Met een verbeten blik op zijn gezicht zet hij aan. Terwijl Dolberg de bal vasthoudt, draaft de 1.83 meter lange Ajacied op hoog tempo naar voren. Gedreven door een ontembare wil om niet te verliezen, om niet te falen. Daarom blijft hij gaan, 90 minuten lang. Het fameuze rood-witte Climacool-shirt zoeft over het veld. Nummer 6 wappert op zijn rug. Voortgeduwd door het geluid van de fans buffelt hij richting de zestien van de tegenstander. De wapperende vlaggen van de F-side komen dichterbij. Arm de lucht in. Dolberg ziet het en passt, tussen twee verdedigers door, de zestien in. De pass lijkt te hard. De keeper komt al, duikt naar de bal. Nog een keer zet Van de Beek aan, bijt op zijn tanden, steekt zijn rechterbeen uit en met de punt van de schoen wipt hij de bal over de keeper. Langzaam hobbelt de bal het lege doel in. Van de Beek, ternauwernood overeind gebleven, kijkt de bal na en weet genoeg: goal. Hij rent naar de hoek. Schreeuwend. Armen breed. Mond wagenwijd open. De supporters springen op. Van de Beek slaat hard op het Ajax-logo op zijn linkerborst, de drie gouden sterren trillen. Het gejuich is oorverdovend. Het stadion trilt. Plots voelt Van de Beek zich slap. Alles is eruit. Geen energie meer over. Hij valt uitgeteld in het gras. Op zijn rug, de drie witte kruisen in de nek drukken op de grond. Het witte adidas-logo op de rechterborst en het witte Ziggo-logo midden op het shirt blinken in de stadionverlichting. Ogen gesloten, luisterend naar vijftigduizend feestende Amsterdammers. Hij lacht. Als je scoort, denk je nergens anders aan. Je voelt geen pijn. Geen vermoeidheid. Niks. Enkel blijdschap. Hij opent zijn ogen. Hij kijkt naar het dak van de Johan Cruijff Arena. De lucht is kraakhelder. Oja, hij weet het weer. Dit was waar hij het voor deed: dat gevoel van geluk. Het gevoel dat je de hele stad blij maakt. Met één actie. De droom van elke jongen. Dat is onbetaalbaar.

    Hier is hij thuis

    Net twintig jaar en nu al het boegbeeld van de stad. Ruim 700 jaar geschiedenis drukt op zijn schouders. Donny doet het niks. Soms is hij nerveus, maar gezonde spanning is juist goed. De druk maakt hem beter. Hij is voor niemand bang. Heel Amsterdam staat in zijn rug. Voor het kind van de stad. Het rood-wit, van het AFC Ajax thuisshirt 2017/18, zit als gegoten. De Johan Cruijff Arena is zijn grond. Hier is Donny thuis.